علت عدم مراجعه افراد مبتلا به اعتیاد به مراكز درمانی، با وجود آگاهی از خطرات مواد مخدر، ریشه در چالشهای روانی و اجتماعی دارد. دكتر نسیم صادقی در برنامه گل یا پوچ رادیو سلامت، چهار عامل اصلی این مانع را تشریح كرد.
به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از روابط عمومی رادیو سلامت، در بحث مقابله با بحران اعتیاد، یكی از بزرگترین موانع كه متخصصان با آن دست و پنجه نرم میكنند، عدم مراجعه خودخواسته افراد به مراكز ترك اعتیاد است. اگرچه آگاهی عمومی درباره خطرات مواد مخدر افزایش یافته، اما این آگاهی به تنهایی برای تغییر رفتار و شروع مسیر درمان كافی نیست.
دكتر نسیم صادقی، پزشك درمانگر اعتیاد، در برنامه گل یا پوچ رادیو سلامت، در پاسخ به این پرسش كه چرا فرد با وجود شناخت خطر، اقدام به درمان نمیكند، چهار دلیل كلیدی را مطرح كردند. نخستین و شاید بزرگترین مانع، ترس از شكست است. بسیاری از افراد به دلیل تجربههای قبلی یا تصورات نادرست از روند درمان، از اینكه دوباره در مسیر مصرف بازگردند میترسند و همین ترس، آنها را در بنبست اعتیاد نگه میدارد.
دكتر صادقی در ادامه، به عامل دوم یعنی وابستگی شدید جسمی و روانی اشاره كردند. در این مرحله، مواد مخدر نه تنها سیستمهای عصبی و جسمی فرد را تحت تأثیر قرار داده، بلكه به بخشی از هویت و ساختار روانی او تبدیل شده است. این وابستگی شدید باعث میشود كه فرد تصور كند بدون ماده قادر به مدیریت زندگی یا تحمل فشارها نیست.
عامل سوم كه از جنبههای اجتماعی بسیار حائز اهمیت است، نبود حمایتهای لازم از سوی اطرافیان و خانواده است. در بسیاری از موارد، برخورد تند، قضاوت یا بیتوجهی نزدیكان، فرد را تنها و بیدفاع رها میكند. فقدان یك شبكه حمایتی امن و همدلانه، یكی از اصلیترین دلایلی است كه فرد را از جستجوی كمكهای تخصصی باز میدارد.
دكتر صادقی به عامل چهارم پرداخت كه میتواند به عنوان یك مكانیسم دفاعی نادرست توصیف شود: لذتهای آنی برای فرار از رنجها. فرد مبتلا ممكن است از مصرف مواد به عنوان ابزاری برای فرار موقت از واقعیتهای تلخ، تنهایی یا دردهای روحی استفاده كند. این لذتهای گذرا و كاذب، مانعی بزرگ در برابر تصمیمگیری برای مواجهه با واقعیتها و اقدام جدی جهت ترك اعتیاد ایجاد میكند.
وی در پایان تاكید كرد: شناخت این چهار عامل، نخستین قدم برای مداخلات موثر است. برای كمك به افراد مبتلا، جامعه و خانوادهها باید فراتر از قضاوت، به دنبال ایجاد فضای حمایتی و درك پیچیدگیهای روانی این بیماری باشند تا بتوانند این افراد را در مسیر درست درمان همراهی كنند.
