سوال:
چرا اعتیاد دست از سرم برنمی داره؟
پاسخ:
در بحث مقابله با بحران اعتیاد، یكی از بزرگترین موانع كه متخصصان با آن دست و پنجه نرم میكنند، عدم مراجعه خودخواسته افراد به مراكز ترك اعتیاد است. اگرچه آگاهی عمومی درباره خطرات مواد مخدر افزایش یافته، اما این آگاهی به تنهایی برای تغییر رفتار و شروع مسیر درمان كافی نیست.
نخستین و شاید بزرگترین مانع، ترس از شكست است. بسیاری از افراد به دلیل تجربههای قبلی یا تصورات نادرست از روند درمان، از اینكه دوباره در مسیر مصرف بازگردند میترسند و همین ترس، آنها را در بنبست اعتیاد نگه میدارد.
عامل دوم یعنی وابستگی شدید جسمی و روانی اشاره كردند. در این مرحله، مواد مخدر نه تنها سیستمهای عصبی و جسمی فرد را تحت تأثیر قرار داده، بلكه به بخشی از هویت و ساختار روانی او تبدیل شده است. این وابستگی شدید باعث میشود كه فرد تصور كند بدون ماده قادر به مدیریت زندگی یا تحمل فشارها نیست.
عامل سوم كه از جنبههای اجتماعی بسیار حائز اهمیت است، نبود حمایتهای لازم از سوی اطرافیان و خانواده است. در بسیاری از موارد، برخورد تند، قضاوت یا بیتوجهی نزدیكان، فرد را تنها و بیدفاع رها میكند. فقدان یك شبكه حمایتی امن و همدلانه، یكی از اصلیترین دلایلی است كه فرد را از جستجوی كمكهای تخصصی باز میدارد.
لذتهای آنی برای فرار از رنجها. فرد مبتلا ممكن است از مصرف مواد به عنوان ابزاری برای فرار موقت از واقعیتهای تلخ، تنهایی یا دردهای روحی استفاده كند. این لذتهای گذرا و كاذب، مانعی بزرگ در برابر تصمیمگیری برای مواجهه با واقعیتها و اقدام جدی جهت ترك اعتیاد ایجاد میكند.
دكتر نسیم صادقی، پزشك درمانگر اعتیاد
