متخصص خون و آنكولوژی كودكان در گفتگو با برنامه «اینجا طبیب» گفت: رایجترین و اشتباهترین باوری كه در میان خانوادهها وجود دارد، گودی یا تیرگی و سیاهی در زیر چشم كودك را نشانه كم خونی می دانند.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی رادیو سلامت، یكی از رایجترین و البته اشتباهترین باورهایی كه در میان خانوادهها و حتی بسیاری از مراجعهكنندگان به متخصصان وجود دارد، این است كه وقتی گودی یا تیرگی سیاهی در زیر چشم كودك مشاهده میشود، مستقیماً به معنای وجود كمخونی است.
آمارها نشان میدهد شاید بیش از 95 درصد مراجعین بر این باورند كه این تغییرات رنگ پوست در ناحیه زیر چشم، نشانهای قطعی از كمخونی است، در حالی كه این موضوع لزوماً درست نیست.
غلامرضا باهوش، متخصص خون و آنكولوژی كودكان در گفتگو با برنامه «اینجا طبیب» رادیو سلامت توضیح داد: این تغییرات رنگی و گودی زیر چشم، در بسیاری از موارد میتواند نشانهای از یك بیماری شناخته شده به نام ایتوپی یا همان آلرژی ذاتی باشد. بیماری ایتوپی یك نوع حساسیت ارثی است كه معمولاً در والدین وجود دارد و به فرزند منتقل میشود.
وی افزود: علائم این بیماری بسیار متنوع است و میتواند از دوران نوزادی شروع شود. برای مثال، در ماههای اول زندگی و دوران شیرخوارگی، ممكن است اگزما یا التهابهای پوستی به صورت خشكی پوست در ناحیه گونهها دیده شود. این خشكیها معمولاً به صورت جزیرهای در سطوح خارجی اندامها ظاهر میشوند و با افزایش سن، ممكن است در نواحی داخلیتر نیز دیده شوند.
این متخصص خون و آنكولوژی كودكان تصریح كرد: بیماری ایتوپی با حساسیتهای محیطی مانند گل و گیاه نیز در ارتباط است. بروز التهاب در ناحیه اطراف چشم، عطسههای مكرر، رینیت آلرژیك و سینوزیتهای آلرژیك از دیگر نشانههای این وضعیت هستند.
وی افزود: همچنین، بسیاری از كودكان مبتلا به بیماریهای راه های هوایی كه حساسیت بیش از حد دارند، علائم خود را با این نوع آلرژیها نشان میدهند.
باهوش در پایان متذكر شد: نكته بسیار مهمی كه والدین باید به آن توجه كنند این است كه رنگپریدگی در كودكان، به ویژه در نواحی اطراف دهان و زیر گونهها، میتواند یكی از نشانههای اصلی ایتوپی باشد. بنابراین، اگر مشاهده كردید كه كودك شما دچار این نوع تغییرات رنگی است، حتماً بررسی كنید كه آیا خود شما یا همسر خودتان سوابق حساسیت، اگزما یا آلرژیهای مشابه را دارید یا خیر.
وی افزود: توجه به این جزئیات میتواند به تشخیص دقیقتر و درمان صحیح كمك كند و از تشخیصهای اشتباه، مانند تصور صرف كمخونی، جلوگیری كند.