مصرف مكملها بدون آگاهی از نیاز بدن و زمان مناسب میتواند اثربخشی آنها را كاهش داده و عوارضی برای سلامت ایجاد كند.
بسیاری از افراد برای جبران كمبودهای تغذیهای یا تقویت قوای جسمانی، به مصرف مكملهای غذایی روی میآورند؛ اما ناآگاهی از زمان و میزان مناسب مصرف این مكملها میتواند نتیجهای متفاوت از انتظار داشته باشد.
اگرچه داشتن رژیم غذایی متنوع و متعادل، بهترین راه تأمین ویتامینها و مواد معدنی مورد نیاز بدن است، اما در برخی شرایط از جمله دوران بارداری، شیردهی یا وجود كمبودهای تغذیهای، مصرف مكملها با نظر پزشك میتواند ضروری باشد.
نخستین نكته در مصرف مكملها این است كه فرد واقعاً به آن ماده مغذی نیاز داشته باشد. بنابراین مصرف خودسرانه و بدون بررسی شرایط جسمانی یا آزمایشهای لازم توصیه نمیشود.
آهن
بیشترین جذب آهن در معده خالی اتفاق میافتد، اما برای افرادی كه دچار عوارض گوارشی میشوند، مصرف آن همراه غذا میتواند مناسبتر باشد. آهن نباید همزمان با لبنیات، چای، قهوه، كلسیم و زینك مصرف شود. ویتامین C میتواند به جذب بهتر آهن كمك كند.
منیزیم
با توجه به نقش آن در عملكرد عضلات و آرامش، بسیاری از مكملهای منیزیم شبها مصرف میشوند؛ با این حال، زمان دقیق مصرف به نوع مكمل و شرایط فرد بستگی دارد.
كلسیم
نحوه مصرف به مقدار مورد نیاز و نوع مكمل بستگی دارد. در صورت مصرف دوزهای بالا، تقسیم دوز میتواند توصیه شود. كلسیم نیز باید با فاصله از آهن مصرف شود.
زینك
مصرف زینك باید با توجه به نوع فرآورده و شرایط فرد انجام شود و بهتر است همزمان با مكملهای آهن و كلسیم مصرف نشود.
ویتامین C و گروه B
این ویتامینها محلول در آب هستند و معمولاً در طول روز مصرف میشوند. ویتامین C در برخی افراد ممكن است موجب ناراحتی معده شود و بهتر است همراه غذا مصرف شود.
ویتامینهای A، D، E و K
این گروه محلول در چربی هستند و جذب آنها در كنار یك وعده غذایی حاوی چربی مناسب، بهتر انجام میشود.
امگا 3
مصرف این مكمل همراه غذا میتواند جذب آن را بهبود دهد و بهتر است زمان مصرف آن متناسب با رژیم غذایی و شرایط فرد انتخاب شود.
