آسپرین با دوز پایین ممكن است خطر زوال عقل را كاهش دهد

به گزارش روابط عمومی رادیو سلامت به نقل از نیوزمكس، با این حال، این درمان با خطر خونریزی بالایی همراه بود. محققان دریافتند كه 4.4 درصد از شركت‌كنندگانی كه آسپرین مصرف كرده‌اند، در مقایسه با 2.1 درصد از افرادی كه دارونما دریافت كرده‌اند، دچار خونریزی شدید شده‌اند.

طبق گفته محققان، پلاكت ها اجزای كوچك خون هستند كه به تشكیل لخته منجر می شوند. محققان داده های ژنتیكی بیش از 13500 شركت كننده در كارآزمایی ASPREE (آسپرین در كاهش رویدادها در افراد مسن) را تجزیه و تحلیل كردند تا تعیین كنند كه آیا تفاوت های ژنتیكی می تواند توضیح دهد كه چرا آسپرین ممكن است به طور متفاوتی بر خطر زوال عقل در افراد تأثیر بگذارد.

محققان شركت‌كنندگان را بر اساس استعداد ژنتیكی آنها برای افزایش تعداد پلاكت‌ها تجزیه و تحلیل كردند و میزان زوال عقل را در میان افرادی كه آسپرین با دوز پایین دریافت كرده بودند و افرادی كه دارونما دریافت كرده بودند، مقایسه كردند.

در میان شركت كنندگانی كه بالاترین احتمال ژنتیكی تعداد پلاكت را داشتند، 1 درصد از كسانی كه آسپرین دریافت كردند، در مقایسه با 3.3 درصد از كسانی كه دارونما دریافت كردند، دچار زوال عقل شدند. این تفاوت نشان دهنده خطر نسبی 70 درصدی كمتر ابتلا به زوال عقل است.

علیرغم خطر خونریزی، این یافته ها می تواند منجر به تحقیقات بیشتر در مورد اینكه آیا تفاوت های ژنتیكی می تواند به شناسایی استراتژی های موثر پیشگیری از زوال عقل كمك كند، منجر شود.

«پیتر فرانسكت»، نویسنده اصلی و محقق در دانشكده بهداشت عمومی و پزشكی پیشگیرانه دانشگاه موناش، گفت: «آزمایشات قبلی نشان داده است كه آسپرین به طور كلی از زوال عقل در میان شركت كنندگان جلوگیری نمی كند.»

فرانسكت در ادامه افزود: «یافته‌های ما نشان می‌دهد كه ممكن است داستان چیز دیگری باشد. در افرادی كه دارای این مشخصات ژنتیكی خاص بودند، موارد كمتری از زوال عقل را در میان افرادی كه آسپرین مصرف می‌كردند، مشاهده كردیم. این یافته، این احتمال را افزایش می‌دهد كه روزی ژنتیك به ما كمك كند تا تشخیص دهیم چه كسانی ممكن است از یك درمان پیشگیرانه سود ببرند، نه اینكه رویكردی یكسان برای همه داشته باشیم.»

محققان تاكید كردند كه این یافته‌ها باید در سایر جمعیت‌ها تایید شود تا بتوانند توصیه‌های پزشكی را ارائه كنند.